3 oktober Fraser Island

Op maandag hebben we een dagexcursie gemaakt naar Fraser Island. Dit is het grootste zandeiland ter wereld met een lengte van 123 km en grootste breedte van 22 km. Het ligt op een half uur varen uit de kust van zuid Queensland in de Coral Sea, onderdeel van de Pacific. Er zijn uitsluitend zandwegen en er mag alleen met terreinwagens met vergunning worden gereden. Het eiland is beroemd om zijn unieke geologische structuur en bijzondere flora en fauna: gebeeldhouwde kliffen van gekleurd zand, zoetwater meren, machtige zandduinen, brede stranden en sub-tropisch regenwoud. Fraser eiland is vernoemd naar Captain Fraser die in 1836 schipbreuk leed ten noorden van het eiland. Alleen Elisa Fraser, de vrouw van de Captain, overleefde de scheepsramp. Zij bracht 9 weken door bij de Aboriginal stam de Butchulla en werd uiteindelijk gered door een engelse man die uit een strafkolonie ontsnapt was.

Met een speciale bus zijn we over het eiland vervoerd naar diverse interessante plekken. Deze bus is vierwiel aangedreven, staat op een verhoogd chassis en heeft een aangepaste vering. Op het strand reed de bus soms met een snelheid van tachtig kilometer per uur. Op andere moeilijk begaanbare plekken ging het stapvoets. De meeste wegen door het binnenland zijn net iets breder dan de bus, vol bochten, kuilen en gaan omhoog en omlaag. Verre van comfortabel, goeie veiligheidsriemen en niets voor mensen die last hebben van wagenziekte. De reis begon met veiligheidsinstructie hoe te handelen als de bus omvalt of in het water terecht komt.

De volgende stop was bij de "coloured sands", een zandklif met een bonte verzameling kleuren. Deze kleuren zijn ontstaan door verschillende soorten oxidatie van de zandkorrels. Het is een prachtig levend zandmonument, dat continue verandert onder invloed van regen en wind.

Het eiland is te beschouwen als een grote spons verzadigd met regenwater. Het duurt naar schatting honderd jaar voordat het regenwater weer gefilterd terug stroomt in de oceaan via een aantal kreken. Eén van die kreken is Eli Creek. Het laatste deel van de kreek is ondiep en dus geschikt om doorheen te lopen.

Over het eiland verspreid leven 150-200 dingo's waarvan wij er één op het strand gezien hebben.

s Middags hebben we een wandeling gemaakt door het regenwoud. Ondanks dat het een zandeiland is, is het voor 90% bebost. In de vele valleien staan veel soorten grote bomen. Ze hebben wortels die tot 5-10 meter diep de grond in gaan. In dit regenwoud waren vele mooie epifyten en veel varens te zien.

Tot slot gingen we naar een bijzonder zoetwatermeer Lake Birrabeen. Helaas was het bekende Lake McKenzie niet bereikbaar vanwege een bosbrand. Het water van deze meren is diep blauw en heeft spierwitte stranden. Het zand is zeer fijn van structuur en kan gebruikt worden om sierraden mee schoon te maken. Het water voelt erg zacht en volgens de gids voelt je huid na het zwemmen 10 jaar jonger aan. 

Met de boot werden we terug gebracht naar River Heads en vervolgens met de bus naar Hervey Bay. Daarna nog een ritje van een half uur naar Maryborough waar we overnachten. In totaal zijn we dertien uur onderweg geweest. Een indrukwekkende dag en gelukkig een aangename temperatuur.