20 november van Dubai naar Amsterdam

We zijn om half vijf opgestaan en hebben in alle vroegte afscheid genomen van Dubai. Na bijna 7 uur vliegen zijn we teruggekeerd op een mistig Schiphol. Na lang wachten op onze koffers zijn we door Olivier naar Capelle gebracht. In huis was het erg koud en bleek de verwarming niet te werken. Hopelijk komt er vandaag nog een monteur om de verwarmingsketel te repareren. We proberen nu het huis weer warm te krijgen met de openhaard en een elektrisch kacheltje. En warm water moet nu uit de snelkoker komen.

Onze prachtige reis is jammer genoeg ten einde. Wij hopen op sneeuw in de Franse Alpen, zodat we daar de komende maanden kunnen doorbrengen.

19 november Dubai

We hebben de nacht in het vliegtuig doorgebracht en zijn ruim 9000 km richting Nederland gevlogen. Bij aankomst in Dubai 's ochtends om half zes was het 24 graden. Wij verblijven één nacht in het dezelfde hotel waar we ook aan het begin van onze reis zijn geweest. Een vertrouwde omgeving, een ruime kamer en snel internet.  

Om een beetje bij te komen van alle gereis en tijdsverschil hebben we het rustig aangedaan. 's Ochtends op het dak van het hotel in de zon gezeten en om af te koelen een paar keer in het zwembad gegaan.

's Middags zijn we door vrienden opgehaald, die op ongeveer 100 km ten noorden van Dubai in Ras Al Kamein wonen. Ze hebben ons het oude gedeelte van Dubai laten zien. We liepen over drie Souks waar kleding, goud en specerijen werden verkocht. Souks zijn een soort van overdekte markten met winkeltjes in nauwe straten. Erg leuk en interresant om te zien hoeveel handel hier plaats vindt. 

Om er te komen staken we met een bootje de Creek over. Kees heeft nog wat kleding gepast, maar kon uiteindelijk toch niet slagen, ondanks voortdurend aandringen van de verkoper.  ' s Avonds hebben we heerlijk Mezzeh gegeten in een Libanees restaurant met een terras aan de Creek.    

18 november op weg naar de luchthaven van Perth

Op onze laatste dag in Australie zijn we van Cervantes naar de luchthaven van Perth gereden. Het eerste deel ging over de Indian Ocean Highway door het Nambung NP. Gisteren dachten we unieke witte zandduinen gevonden te hebben, maar vandaag bleek dat dit soort duinen op meerdere plaatsen langs de kust voorkomen. Geen lange wandeling was er meer voor nodig, want er lag een heel groot gebied met zandduinen vlak naast de Highway. Nog veel mooier en groter als het gebied van gisteren. Na afloop van een wandeling door dit gebied moesten we ons zien te ontdoen van het fijne witte zand.  

Op ons tweede deel langs de nieuwe kustweg hebben we verschillende andere kleinere mooie plaatsen aan zee bekeken.  Zo kwamen we achtereenvolgens in de plaatsen Lancelin, Ledge Point en Quinns Rocks terecht. Lancelin is bekend vanwege het sandboarding in de zandduinen en een reusachtig 4 WD parcours om met je auto door het zand te scheuren. In alle plaatsen wederom prachtige nieuwe villa's, schitterende havens en een turquoise blauwe zee met prachtige hoge golven. Ook kwamen we in kleine nederzetting in de duinen met allemaal huisjes van golfplaten vlakbij Wedge Island. Er stonden een paar borden dat iedereen vrij was om hier te lopen. Er was geen water, benzine of eten te koop. We hebben er geen mens gezien en vroegen ons af wat dit voor een soort pioniersdorp was.

Op 75 km ten noorden van Perth begin het duinenachtige landschap met lage begroeiing in diverse kleuren groen te veranderen. Steeds meer bebouwing, drukkere wegen en de bekende Eucalyptus bomen stonden weer overal. 

In de drukke avondspits rond Perth konden we toch vrij vlot het vliegveld bereiken en de laatste huurauto onbeschadigd inleveren. We waren blij en opgelucht dat we in de afgelopen tien weken geen enkele kangeroe hebben doodgereden. 

17 november van Jurien Bay naar Cervantes

Jurien Bay en Cervantes zijn twee plaatsjes aan de Westkust die behoren tot de gemeente Shire of Dandaragan. Er zijn hier ongeveer 3000 inwoners en het hele gebied probeert men te ontwikkelen tot een eerste klas toeristenoord. Sinds november 2010 zijn deze plaatsen door middel van een 80 km lange Highway verbonden met Lancelin en Perth. Er zijn verschillende mooie grote huizen, er is in beide plaatsen een jachthaven en een vliegveld met een start/landingsbaan van respectievelijk 1000 en 1300 meter.

's Ochtend hebben we in Jurien Bay rond gekeken en gezien hoe mooi aan het strand de turqoise kleur van de zee is. 

Op het strand kom je soms allerlei wonderlijke dingen tegen.

Een kleine 25 kilometer naar het zuiden ligt Cervantes en dit plaatsje heeft voor ons om onduidelijke redenen allemaal straten met namen van Spaanse steden.

Gisteren toen we naar de Pinnacles reden zagen we vanaf de weg een kleine verzameling helder witte duinen zonder enige begroeiing. We zijn daar vandaag naar toe gegaan. Om daar te komen, moesten we eerst met de auto 10 km rijden naar een plek aan de kust met de naam Kangoeroe Point. Vandaar zijn we over het strand gelopen om dichtbij deze bijzondere zandduinen te komen. Bijna het gehele strand lag bezaaid met een dikke laag verdorde zeeplanten. Om daarover te lopen was niet makkelijk, want het voelde aan alsof je op een matras liep.

Na een uur lopen kwamen we bij de zandduinen aan en zagen we de eerste kangoeroes. Er stond nogal wat wind en daardoor werden we gezandstraald door het fijne zand. Zodra de zon weer even achter de wolken vandaan kwam , hadden we een prachtig zicht op deze wonderlijke omgeving. In de wijde omtrek is alles dichtbegroeid en alleen hier op deze plek is er nauwelijks leven. Het lijkt op een soort mini woestijn. Tijdens onze gehele tocht van ongeveer drie uur zijn we geen andere mensen, maar wel kangeroes, tegen gekomen.

Van bovenaf werden we goed in de gaten gehouden door grote roofvogels (zeearend?).

Bij onze terugkeer bij de auto stond de zon al vrij laag boven de horizon.

16 november van Mandurah naar Jurien Bay

Voordat we West Australië gaan verlaten wilden we ook het gebied ten noorden van Perth bezoeken. Ongeveer 250 km  ten noorden van Perth ligt het Nambung National Park met de wereldberoemde Pinnacles. In een gebied van ongeveer een vierkante kilometer staan duizenden grotere en kleinere pilaren van zandsteen. 

We vertrokken uit Mandurah om eerst richting Perth te gaan en vervolgens via de Swan Valley naar het noorden te rijden. De Swan Valley is een belangrijk wijngebied en links en rechts van de weg liggen uitgestrekte wijngaarden. Voor ons een beetje merkwaardig om wijngaarden te zien, die niet op berghellingen staan, maar gewoon op het platteland. Ook kwamen we olijfboogaarden tegen. De weg naar het noorden was erg rustig. Weinig personenauto's, maar wel grote roadtrains voor het transport van erts uit de diverse mijnen in dit gebied.

West Australië is erg milieubewust, rijk aan grondstoffen en energie en toch is er een uitgestrekt windmolenpark.

Naar het noorden wordt het glooiend landschap steeds meer gedomineerd door lage struiken, duinen en  zandgrond. Dichtbij de kust liggen er enkele zandduinen met spierwit zand.

Het seizoen van de wildflowers, waar dit gebied om bekend staat, is bijna voorbij, maar toch waren er nog veel bloemen te zien.

  

Vlakbij de plaats Cervantes ligt Lake Thetis met water dat 50% meer zout bevat dan de oceaan. In dit meer liggen stromatolites, microbiologische structuren, die gevormd worden de cyanobacteriën. Afgelopen zondag zagen we in Lake Clifton thrombolites een soort van neefjes van de stromatolites.

Aan het eind van de middag kwamen we in het Nambung NP aan om de Pinnacles te bekijken. Een indrukwekkende verzameling zandstenen pilaren in verschillende vormen en maten. De meesten hebben een spitse punt, andere zijn rond of lijken op de wortels van kiezen. Om de Pinnacles goed te bekijken is er route uitgezet voor auto's en een route om te wandelen. Wij kozen voor de wandelroute en konden zo van zeer dichtbij de Pinnacles bewonderen.